Pierwsza Pomoc Strategia działań – osoba udzielająca pierwszej pomocy
Strategia działań – osoba udzielająca pierwszej pomocy
Założeniem udzielania pierwszej pomocy jest usunięcie bądź zmniejszenie niekorzystnych skutków zadziałania danego czynnika wywołującego uraz lub pogorszenie stanu poszkodowanego/chorego.
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym określą ją:
„Pierwsza pomoc - zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, w tym z wykorzystaniem udostępnionych do powszechnego obrotu wyrobów medycznych oraz produktów leczniczych.”
Aspekty prawne i emocjonalne udzielania pomocy często determinują działania świadków zdarzenia. Zdarzenie, w którym wymagany jest nasz udział, tam gdzie presja, pojawiają się wątpliwości. Przepisy wyjaśniają stosunek prawa do osób ratujących nie wyjaśniając kwestii moralnych. Prawo może pomóc pomagać:
1. Czy udzielać pomocy i kto to może robić?
Kodeks Karny nakłada obowiązek udzielenia pomocy wszystkim osobom w obliczu zagrożenia jeśli nie naraża to osoby ratującej na niebezpieczeństwo. Zatem każdy obywatel ma obowiązek udzielić pomocy w zakresie nieprzekraczającym własnych możliwości. Nieudzielenie pomocy jest karalne.
Art. 162. § 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Czy zostanę obciążony odpowiedzialnością, jeśli stan poszkodowanego się pogorszy?
Nie. Wykonanie wszystkich czynności zgodnie z własną wiedzą i umiejętnościami jest maksimum dostępnym przed przybyciem podmiotów ratowniczych. Zakres pierwszej pomocy jest mocno ograniczony a obrażenia np. przy upadku z wysokości mogą wymagać zabiegu chirurgicznego. Jeśli osoba udzielająca pomocy wykona wszystkie możliwe czynności tj. wezwie Pogotowie i podtrzyma podstawowe czynności życiowe (oddech i krążenie, ew. zatamuje krwotok itd.) wyczerpie możliwości pierwszej pomocy. Nawet gdy osoba ratująca nie wykona niektórych czynności, ponieważ działała w stresie nie będzie jej to poczytane za błąd, ponieważ pierwsza pomoc nie jest zakresem specjalistycznym a okoliczności wymuszają działania przypadkowych świadków w celu ratowania życia i zdrowia. M.in. powyższe potwierdza:
Art. 162 § 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.
3. Czy ktokolwiek może przeszkodzić w udzielaniu pierwszej pomocy?
Przeszkodzić nikt nie może. Ktokolwiek uniemożliwia udzielenie pomocy, prócz powstrzymania osoby ratującej przed realnym niebezpieczeństwem, zagraża swoim postępowaniem życiu poszkodowanego oraz łamie prawo. Będzie to równoznaczne z nieudzieleniem pomocy, sprowadzeniem niebezpieczeństwa i narażeniem na utratę zdrowia lub życia poszkodowanego. Kodeks Karny odnosi się w tej kwestii w:
Art. 160. § 1. Kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
4a.Będąc osobą ratującą narażam się, inni świadkowie mogą odmówić mi pomocy i ją utrudniać. Co w takiej sytuacji?
4b. Co w przypadku gdy ulegnę wypadkowi podczas udzielania pierwszej pomocy?
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym w oparciu o Kodeks Karny przewiduje następującą ochronę:
Art. 5. 1. Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.2)) dla funkcjonariuszy publicznych.
2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Podsumowując, każdy obywatel jest zobligowany do udzielania pomocy, gdy jest ona potrzebna. Zakres tej pomocy jest odpowiedni do posiadanej wiedzy i umiejętności. Nie wymaga się od świadków zdarzenia wykonywania czynności medycznych, lecz najprostszych i najłatwiej dostępnych w pierwszych chwilach po zdarzeniu.
Warto się tu zastanowić, ponieważ spora część społeczeństwa posiada prawo jazdy. W programie kursu prawa jazdy jest pierwsza pomoc. Stąd wniosek – każdy posiadacz prawa jazdy posiada umiejętności do udzielania pierwszej pomocy.
Drogi czytelniku! Czy posiadasz umiejętności potrzebne aby uratować ludzkie życie nawet nie będąc kierowcą?
Rafał Kasperczyk LIBRA Centrum Usług Medycznych i Szkoleniowych.
Prawa autorskie zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i druk bez zezwolenia autora zabronione. Dz. U. nr 24 z 1994-02-04 Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
| « poprzednia | następna » |
|---|
